Gene kendimleyim, Zihnimde dolaşan başkasının imgeleri yok, Bir isim yada fotografla zaman geçirmiyorum, Zamanımı kendimle ve sevdiğim şeylerle geçiriyorum, Zihnim gene bana kaldi, içinde dolaşan o kaçak ruh kayboldu, Birini sevince tüm aklın, benliğin onun olur ve kendinden önce onu seversin, Aklında hep onun sesi, imgesi, düşünceleri vardır, Tüm bunlar bir anda yok oldular ve zihnim gene tümüyle bana kaldı, Gene kendimle konuşuyorum, hayatım hakkında tartışıyorum, ne bir imge var ne de başka birinin sesi, Kocaman bir karanlık ama ben varım içeride, tek başımayım ama BEN varım! Yapmak istediklerim, başarmak istediklerim, korkularim, endiselerim.. Hepsi benimle, tümü bir karanlık ama farklı zamanlarda çıkıp konuşurlar benimle, Aşık olunca duyumsamadığım iyi kötü tüm o düşüncelerin geri gelmesine sevindim, çünkü sessizce terk etmiştim onları, vazgeçmiştim bir anda, ama hepsi geri geldiler tek tek.. Yalnız da olsam düşüncelerimle, düşlerimle varolmak da güzel.. Aşkı içimde yaşamak da güzel 😌 Zor olan kabullenmek, ama çare yok böyle olacak..